Zee

Fisterra

Om half 10 ben ik klaar met m'n ontbijtje en wandel ik naar het strand aan de andere kant van Fisterre waar een flinke branding is, ik hoor het geluid al op afstand. Wat komen die grote golven hier bulderend binnen gerold op het nagenoeg verlaten strand. Hier kun je niet zomaar met je voeten door het water slenteren! Wat een kracht heeft dat water, fascinerend! Ook al schijnt de zon volop toch is het aan deze kant aangenaam door de wind en de lichte waterspray van de golven. Ik zoek een goede zitsteen op en staar en luister naar de golven, het blijft altijd mooi en op de één of andere manier kalmerend. En dat is fijn op dit moment. Ik probeer de golven vast te leggen op de foto maar dat valt niet mee, dan maar gewoon blijven kijken.. Ik ga even op een steen staan die af en toe licht omspoeld wordt door het water en natuurlijk op het moment dat je niet echt op staat te letten is er die ene grote golf! Ineens sta ik met m'n benen in het water en voel hoe hard het trekt.. Mooi en gevaarlijk! Tijd om op te stappen! Ik wandel terug door de duinen als ik een appje krijg waar ik ben en of ik zin heb om wat te komen drinken. Inmiddels heb ik wel dorst, dus ja! Na wat gedronken te hebben en wat geshopt met de dames, Marg en ook een Sallyann zijn er bijgekomen, ga ik wat eten en naar het strand. Je herkent de pelgrims aan hun witte "sokken", bovenbenen en lijf, eigenlijk is het best een komisch gezicht...! Iedereen geniet van het bijkomen van het lopen van de Camino. De rest komt ook zwemmen, Nicky in haar net gekochte badpak. Ze willen vanavond met Marg en Sallyann opnieuw naar de vuurtoren, ik twijfel om nog een keer te gaan, gisteren was eigenlijk al een mooie afsluiting! En morgen wil ik toch nog de laatste 28km wandelen naar Muxia, het wordt erg warm dus ik wil op tijd weg. Ik laat me toch overhalen en deze keer ben ik op tijd met wat inkopen doen.. Als ik naar de vuurtoren ga wandelen kom ik Florian tegen, hij en Peter zijn vandaag aangekomen zegt hij en ze gaan ook naar boven, leuk zie ik die ook nog even. Bijna bij de vuurtoren zie ik tot mijn verrassing Harry en Sue ook weer, ze zijn van Muxia naar Fisterre gelopen, mooi maar pittig zeggen ze. Ik zoek vast weer een mooie rots uit om te zitten en de rest volgt even later. Weer een mooie zonsondergang... en weer nog steeds lekker warm. Doordat we zo zitten te kletsen vergeet ik op zoek te gaan naar Peter, dit besef ik pas als ik in m'n uppie naar beneden loop, jammer! Als ik in de albergue ben krijg ik een appje van Pat om te vragen of ik er al ben, lief! Het is maar goed dat ik m'n rugzak vantevoren heb ingepakt want de meesten liggen al te slapen. Zachtjes kruip ik ook in m'n bed. Het voelt goed om morgen nog 1 keer te gaan lopen maar deze 2 dagen bijkomen in Fisterre waren ook heerlijk!                                                                    Alberue/Hostal Oceanus