Paradise

​Villares de ôrbigo - Murias de Rechivaldo: 21,5km

Na een gezamenlijk ontbijt en Christine gedag gezegd hebbende om een uur of 7.45u vertrokken, op weg naar Astorga waar ik vanmiddag Gabri ga oppikken bij het busstation. Ik start meteen weer tussen groepjes pelgrims, het is maar zelden dat je niemand ziet maar het is niet storend. Je loopt niet bij elkaar op de hakken om het zo maar te zeggen. Maar als je bedenkt dat er ongeveer 300 pelgrims per dag starten in St Jean Pied de Port en dat ik 3 weken geleden ben gestart dan zijn er achter mij alweer zo'n 6300 aan het lopen... Niet voor te stellen toch?! Al snel ben ik aan de praat met een Oostenrijks stel, ze zijn 6 dagen na mij gestart en hebben dus flink kilometers gemaakt, dit omdat haar ouders van in de 70jr verderop een stukje mee komen lopen. Ze zijn nog nooit in het buitenland geweest en hebben nog nooit gevlogen, mooi toch? En knap! Na ruim 1,5u gelopen te hebben komen we bij het pilgrimsparadise la casa de los Dioses. Daar heeft een man, David overdekte zitplaatsen en zitjes gemaakt, een tuin aangelegd, het ziet er wat hippie-achtig uit maar ook heel uitnodigend. En dat is hij zelf ook, hij roept iedereen aan om iets te drinken en of te eten te pakken, hij heeft alles: koffie, thee, sapjes, koekjes, chocola en veel fruit en dat allemaal donativo! Hij is er het hele jaar zegt hij. Mooi dat dat zomaar kan, dat hij zoveel vertrouwen in de mensen heeft! Iedereen is blij verrast en geniet van de plek. Inmiddels zijn Susan en Julia er ook weer en samen genieten we van een kop thee en heerlijke cake. Even later zie ik Astorga een stukje lager al liggen, deze keer ben ik snel in de stad, samen met Susan en Julia strijk ik neer op een terras. Als we daar even zitten horen we veel gebrom en rijd het plein vol met wel 100 motorrijders, geen hells angels maar van die belegen mannen allemaal... We gaan op weg om het busstation te zoeken, appeltje/eitje, zo gevonden en komen langs een fantasiegebouw van Gaudi, het lijkt wel zo'n soort sprookjeskasteel! Tijdens een broodje eten belt Gabri dat ze er al is, ik verwachtte haar pas een uur later! Ze verging van de honger dus op het terras blijven zitten. Daarna zijn we Astorga uitgelopen naar ons hostal casa Flor in Murias de Rechivaldo, iets meer dan 3km. Heerlijk een eigen plekje, even bijgekomen en toen samen met Susan en Julia gegeten. Om een uur of half 10 viel Gabri om van de slaap na de lange reisdag, ik heb nog even liggen lezen en m'n blog van de dag daarvoor afgemaakt.                                                                                               ​Hostal Casa Flor