The way

​Burgos - Hornillos del Camino: 21,1km

Vanmorgen ontzettende buikkramp waardoor ik er toch net voor 6u uit moest, de details zal ik jullie verder besparen... Hierdoor voelden anderen zich geroepen om ook uit bed te gaan terwijl we eigenlijk geen "lawaai" mochten maken voor 7u! Zachtjes gedaan en toen ik bijna de deur uit was geslopen kwam de hospitalera naar beneden met haar gitaar en zong met een prachtige stem ons "wakker." Voelde me bijna betrapt want ik was m'n schoenen binnen aan het aan doen en dat mag niet hè! Vrij laat weg dus en bij het 1e barretje in Burgos ontbeten. En dan komen er al zoveel peregrinos voorbij gelopen! Vlak bij de kathedraal lag ook iemand buiten te slapen.. Bijzonder om te zien is dat er overal in de stad op kerktorens ooievaarsnesten zijn, we zullen er nog vele zien onderweg. In het begin heb ik veel last van m'n schouder en arm en dat terwijl het de laatste dagen zo goed ging, ik dacht dat er een soort evenwicht was ontstaan. Na de 1e stop trekt het gelukkig weer weg! Eenmaal Burgos uit lopen we weer over brede zandpaden en na een stukje langs de snelweg te hebben gelopen krijgen we de eerste hoogvlakte, een soort voor-meseta en natuurlijk is het bloody hot! Gelukkig is er halverwege nog een schaduwrijke plek met een waterpomp, heerlijk dat koele water!! Daarna dalen we best steil af naar wat we denken dat onze eindbestemming zal zijn voor vandaag. Het is half 1. Hier komen we Lee, Chubby en Ronja weer tegen. Sigrid wil door, Annemarie en ik twijfelen en willen eerst wat eten. Uiteindelijk besluiten we te blijven en nemen we afscheid van Sigrid, ik vind het even moeilijk en raar. Sigrid, heeft meer dan wij, behoefte om bij bekenden te blijven, daar gaat ze en wij blijven. Maar dan hebben we een probleem!! Alles zit vol in het dorp!! Er is nog wel een kamer te krijgen maar dat is 6km van de Camino af bij de moeder van de hospitalero, volgens hem is het een paradijs! En.., en bovendien hebben daar de acteurs van de caminofilm "the way" geslapen...Zijn grootvader stond garant voor 1 van de personages in de film of zo iets en er hebben verschillende familieleden in de film gefigureerd.. poehpoeh! Het wordt tijd dat ik de film eens ga bekijken..! Dus op naar het Paradijs en dat in de meest oudbakken, (driedubbeldik stof van binnen, plafond wat loshangt, verschillende scheuren in de voorruit, t-shirts om de voorstoelen voor de gaten) landrover die er is.. Opgehaald door de padre van de hospitalero, in z'n werkkloffie scheurt hij met ons over de wegen naar een mooi gerestaureerd huis, een oase van rust en schaduwplekken in the middle of nowhere... En morgenochtend om 6u scheuren we, waarschijnlijk weer, terug naar waar we opgehaald zijn. Mooie kamer, heerlijke douche, knikkebollend gelezen op een heerlijk plekje in de tuin, helemaal super maar dat mag dan ook wel voor dat geld! En, dat mag gezegd worden,  heerlijk gegeten!! Aan tafel met oa 2 Belgen op de fiets, een Belgische vrouw met een ontsteking in haar voet die ongeveer 10km per dag loopt, 3 Franse zusjes, 83, 80 en 78jr(!) die ieder jaar 2 weken doen.. De oudste is gevallen en heeft haar neus gebroken(!), haar hele gezicht is dik en ze heeft een (prachtig..) brilheamatoom maar ze gaat door, respect!! De 2 op de fiets hebben niet meer gepind en komen geld tekort, daar weet de madre wel raad mee, ze scheurt ff met ze langs een pinautomaat.. De WiFi is slecht en iedereen klooit er nog even mee, ik geef het op, de foto's en het verhaal van vandaag, wel in notities gemaakt, komen morgen wel! We zijn trouwens het 300km punt voorbij!                ​Geslapen in Estapa, 6km Hornillos del Camino