Even geen titel...
Mansilla de las Mulas - Leon: 18,5km
Door Ana weer op het juiste pad gezet, wat een ontzettend lieve gastvrouw, hadden we weer geluk mee. Ook deze keer lopen we op een pad langs de weg, deze keer wel een hele drukke 80km weg, op naar Leon. De temperatuur is meer dan prima, zonnetje en niet te warm. We kunnen op ons gemak doen want het onderkomen in Leon is al geregeld, als afscheid hebben we een hotel geboekt. Dat hebben er zich meer veroorloofd komen we in de loop van de dag achter! Als we Leon binnenlopen en Annemarie ziet een goede sportwinkel wil ze naar binnen om "net zulke wonderschoenen als jij te kopen"... Ze heeft nog steeds veel last van haar voeten en loopt nu constant op haar Keen sandalen maar dan heeft ze last van te weinig steun en iedere keer steentjes in de sandalen. En zo liep ze met nieuwe schoenen, net als ik, weer naar buiten... Ik hoop voor haar dat het goed zal gaan!! Ingecheckt in ons sjieke hotel, het was een aanbieding...! En Leon in gegaan, daar komen we zowat iedere bekende weer tegen, zelfs Pat, the irishman, die zijn vlucht heeft kunnen omboeken naar een week later. Meg die nu ook al met een verband om het been loopt, veel te lang, 38km, en te hard gelopen: shinsplints... , de Duitsers, de dames uit Nederland.. Annemarie wil graag ook overtollige bagage kwijt en zo is ze na vandaag geld voor de schoenen en 2kg bagage kwijtgeraakt en ze is er blij mee. Daarna zijn we de kathedraal in Leon gaan bekijken, beroemd om zijn idd mooie glas in lood ramen. Annemarie wilde hier graag een kaarsje opsteken voor de verjaardag van haar overleden moeder maar je kon alleen geld in zo'n machientje gooien waarna er van die nepkaarsen gaan branden. Dat voelt toch anders dan een echte kaars opsteken! Sigi time! Daar was ze weer onze Duitse vriendin, nog steeds helemaal happy en vol verhalen. We zijn gezamenlijk wat gaan drinken waarbij zich al gauw, Pat, Meg en een paar ander Nieuw Zeelanders aansloten. Door de honger zijn wij op zoek gegaan naar lekkere tapas, bij iets drinken hoor je die gratis erbij te krijgen. Na Massi weer gesproken te hebben zijn we nog even een barretje ingedoken, we hoefden deze keer niet op tijd binnen te zijn en ach ik kan morgen uitslapen want ik blijf nog een dag in Leon. Anders ben ik namelijk te snel en op een moeilijker te bereiken plaats als zaterdag Gabri komt om een weekje met me mee te lopen! Maar goed het zal raar zijn om achter te blijven als Annemarie morgen door gaat. Ik zal haar missen! We kunnen het prima met elkaar vinden en ik hoop haar nog te zien voor of in Santiago. Misschien is het ook wel weer even goed om alleen te zijn... Hotel Alfonso V

Hat is elke dag weer bijzonder om je belevenissen te lezen. Vooral nu wij in Santiago zijn. Wat een geweldige stad! Oud en eerbiedwaardig door de gebouwen en jong en levendig door de vele pelgrims. Ik hoop hier volgend jaar zelf als pelgrim aan te komen. Buen camino!