Geluk

​El Burgo Ranero - Mansilla de las Mulas: 18,9km

Geluk met dat Massi heel zachtjes heeft gedaan, moest z'n tekeningen nog uploaden en om 24.00u medicatie nemen ivm naweeën tandontsteking maar we hebben hem nauwelijks gehoord en hij heeft niet gesnurkt. Vanmorgen zijn wij heel zachtjes vertrokken, voor wat, hoort wat! Ontbeten in de bar en om 7.15u gaan lopen. Het was vanmorgen een beetje koud... We starten meestal in korte broek en t-shirt maar vanmorgen had ik kippenvel! Weer paden langs de weg, lange stukken alleen maar rechtdoor, we sjokken voort, praten wat, zeggen vaak Buen Camino. Ik vraag me af hoe vaak ik dat inmiddels al gezegd heb..? Het blijft vriendelijk klinken en geeft een soort gevoel van saamhorigheid, je hebt het zelfde doel en je gunt het de ander dat het gaat lukken! Santiago de Compostela, het doel en toch ook weer niet want de weg is het doel(!), het klinkt nog zo ver weg en toch komt het al dichterbij want we zijn over de helft.... Pfff ik wil er nog even niet aan denken! Ik wil nog niet uit deze bijzondere sfeer en wereld! Ondertussen zijn de dreigende wolken weer aanwezig.., en als we dan eindelijk een echte bocht om gaan en bij de 1e bar in Reliegos een plasstop houden begint het dan toch te regenen. Iets drinken maar en dan toch maar mijn nieuw aangeschafte regenbroek aan! Want geen zin om weer in m'n schoenen te moeten soppen! Maar voor dat ik naar buiten ga wordt het al wat minder, broekspijpen opgerold zodat ik en nog wat lucht aan m'n benen heb maar zo toch voorbereid ben op meer, ziet er niet uit.. binnen een paar kilometer gauw echt uitgetrokken want het zet niet door gelukkig! Tijd voor een 2e plaspauze... Daar ontmoeten we Arlette en Lenie, 2 dames uit Nederland, zij gaan op weg naar een logeeradresje wat ze nog kennen en waar het erg goed moet zijn. Wij laten ons gauw overtuigen en gaan met ze mee, we worden opgehaald door Ana en komen terecht in een casa rural, heerlijke tuin, jawel weer heerlijke bedden en goed eten. We hebben leuke gesprekken met de dames over camino belevenissen en over het leven in het algemeen. Ondertussen word ik af en toe in m'n teen gebeten door de 56 dagen oude hond des huizes, een scheetje!             ​Villacelama Casa Rural