Vertrouwds

​Moratinos - El Burgo Ranero: 27,7km

Echt een prima hostal en meteen de eerste (ontbijt)pauze voor velen want als wij willen gaan ontbijten kunnen we achteraan de rij aansluiten.Ze hebben het goed voor elkaar met allemaal verse producten. Van de inspanning bedient hij alles met de tong tussen zijn lippen.. We gaan weer op weg en hebben ons voorgenomen zo'n 20km te gaan lopen en dus doen we het heerlijk op ons gemakkie. Wat later vertrokken ook. Nog voor onze 1e stop komen we Nicky weer tegen, ze loopt naar de eerst volgende plaats, boekt zich een hotel en een massage en blijft daar 2 dagen om bij te komen. We lopen met haar mee, het gaat langzaam, ze zucht van de pijn aan haar voeten.Als we net in Sahagun zijn komt Meg ons achterop gelopen, ik dacht dat ze al lang weg was maar nee ze heeft een uur met haar dochter in Australië gebeld en die komt als verrassing hier naar  toe, ze is helemaal happy. We drinken wat samen en dan vertrekt Meg en laten we Nicky achter. En weer is het raar, er verdwijnt wéér wat vertrouwds! Annemarie is nog de enige constante in mijn Camino. Gelukkig is ze me nog niet beu, Haha!  Verderop nemen we ook afscheid van onze Duitse vrienden, zij gaan een stuk alternatieve route lopen. Komt het omdat we over de helft zijn en misschien weer onze eigen weg moeten gaan? Zonder Annemarie verder is een gedachte die nog even opgeschoven wordt, we zien wel hoe het loopt.. In ieder geval tot Leon. Aangekomen op onze gedachte eindbestemming Bercianos hebben we allebei het gevoel in een uitgestorven dorp terecht te zijn gekomen, zo lijkt het.. Eerst maar wat eten bij de enige bar. We zitten net, als de kerk leegstroomt met allemaal oudjes, elkaar ondersteunend, arm in arm, sommigen in hun beste kleren, in onze ogen wat ouderwets maar mooi om te zien. En het stroomt allemaal de bar in..! Wij gaan toch proberen een dorp verder te komen als we in ons boek lezen dat dat een prima stopplaats is. Wéér het verhaal dat al alles vol is..., dus wéér bellen: completo! Help zegt Annemarie in haar "liefste" Spaans en jawel het helpt, als we het goed begrijpen is er toch nog ergens een plekje voor ons! Toch ook wéér 7km verder! Een lange rechte weg, die we opvrolijken met muziek die we allebei n beetje mee kunnen blèren, zoals oa Meat Loaf... Afijn rond 16.00u waren we in el Burgo Ranero, dat krijg je als je laat vertrekt... We worden doorgestuurd naar Albergue el Nogal en toen we daar binnen kwamen dacht ik oei wat een volgepropt, met stapelbedden huis. Maar we werden naar een kamer met 2 twijfelaars en een bed geleid, Annemarie dacht even dat het de bedoeling was dat we samen in zo'n twijfelaar moesten slapen.. Veren matrassen die piepen, dat wordt stil liggen! Het 3e bed is ook bezet. Toe aan iets te drinken en dat liep vanzelf over naar iets eten. Dit doen we samen met Kieran, een aardige, vrolijke Ier die we al vaker zijn tegengekomen en die weer goed op weg is, na ook al, flink blarenleed. Als ik tussendoor even terug loop is het 3e bed weer vrij, mooi dat wordt een rustige nacht! Natuurlijk worden we verrast als we tegen 22.00u Massi, de tekenaar, het terras op zien lopen! He just arrived and he is so lucky, I have the last bed in town... ! Nou dan weet je wel welk bed dat is..! Oordoppen zijn zo handig! Oh ja er komt nog iets vertrouwds terug: Sigrid zou het leuk vinden ons te zien in Leon, ze blijft er 2 nachten dus dat redden we want inmiddels lopen we nog maar een dag op haar achter!                                                                                                                      Albergue El Nogal