Regen

​Torres del Rio - Logroño: 20,1km

Loop een beetje achter dus begin maar eens aan de dag van vandaag! Vanmorgen hebben we afscheid genomen van Anneke die met de bus naar Logroño gaat en van daaruit nog een paar dagen alleen op pad wil voor ze weer nr huis moet. Heel raar om zonder haar verder te gaan, de paar dagen dat we zo samen op pad zijn geweest hebben mooie, intensieve momenten opgeleverd. Maar ieder zijn Camino, waarin we letterlijk en figuurlijk achterom kijken om dan weer om te draaien en verder te gaan met ons (eigen) pad. En waarin we zoals Annemarie zei ook loslaten om weer open te kunnen staan voor iets nieuws. Dus goed van Anneke omdat te doen en die bus was helemaal een slimme zet want wij zijn zoooo nat geregend...!!!!! Het dreigde al de hele tijd en in de verte zagen we het regenen. En ineens op nog geen kilometer van Viana sloot het regengordijn zich over ons! Met hagel èn onweer, half hardgelopen maar binnen enkele minuten hélemaal doorweekt, soppend in m'n schoenen... In het 1e beste barretje waar iedereen druipend binnenstond naar binnen gestrompeld, schoenen uit, kon het water er zo uit laten lopen... M'n sokken kon ik uitwringen... Maar m'n broek en onderbroek heb ik maar aangehouden in de volle bar! Zitten bijkomen, droge sokken aangedaan, plastic zakjes eromheen en maar weer in m'n schoenen.. Ging prima, tot de volgende bui... M'n voeten hadden weer allebei een privézwembad! Nu maar stug doorgelopen, sop, sop naar onze eindbestemming van vandaag Logroño. Bij de 1e albergue twijfelden we, doorgelopen naar een hostel, leek beter, betaald en ons geld weer teruggevraagd nadat we zagen dat we heel dicht op elkaar gepropt met een man of 30, zonder een raam dat open kon, op een kamer moesten slapen waar ook alle natte spullen moesten uithangen... Nu zit ik heerlijk op een paarse bank.., dit te schrijven in onze nieuwe, ruime albergue Logroño. En ze hebben hier een droger om onze natte zooi te drogen, gelukkig!! Wordt nog een hele klus om m'n schoenen droog te gaan krijgen, als dat al gaat lukken!? Het lijkt te gaan lukken want als we terugkomen van het eten en de stadswandeling op zoek naar de Caminografitti, erg mooi gedaan overigens, is er al veel vocht in het krantenpapier getrokken... Lee is hier ook en heeft verdriet omdat het contact met haar man niet goed lukt met de telefoon, heb haar geholpen whatsApp te instaleren zodat ze ook kan bellen over de wifi. Overigens de man op de foto met de scheve schoen denkt dat hij zo en met deze schoenen Santiago prima kan halen!                                        Albergue Logroño